عقل پیر نی سپیدی موی

  پیر، پیر ِ عقل باشد ای پسر                             نی سپیدی موی اندر ریش و سر

  از بلیس او پیرتر خود كی بود ؟                          چونكه عقلش نیست، او لاشیع بود

  * طفل مگیرش، چون بود صاحب کمال               پیر باشد در هنر آن خوش خصال

 اندر آن طفلی چو عیسی خوش نفس               پاك باشد از غرور و از هوس

  آن سپیدی مو دلیل پختگیست                          پیش چشم بسته، كش كوته تگیست

  آن مقلد، چون نداند جز دلیل                             در علامت جوید او دائم سبیل

         بهر آن گفتیم كاین تدبیر را                          چونكه خواهی كرد، بگزین پیر را

         * لیک پیر عقل، نی پیر مسن                    می ندانی ممتحن از ممتحن